Klassen‎ > ‎Banaantjes‎ > ‎

Wat er zoal uit een praatronde kan groeien.

Geplaatst 24 mrt. 2014 12:23 door Tine Stikkers

Een tijdje geleden vond Rhuna een bot op het strand. Ze bracht het mee naar de klas om het te onderzoeken.
We stuurden een mail naar 'Dieren in nesten', schreven een briefje naar de ouders van de klas én naar de papa van Julie, vorig jaar banaantje - nu limoentje, die dierenarts is. Vandaag kregen we antwoord.
Het was best een moeilijke brief. Het bot blijkt een stuk van een schouderblad te zijn.
Het gewicht en de tekenen van botontkalking wijzen er op dat het al een heel oud bot is - mss wel uit de late ijstijd.
Mogelijks van een prehistorisch dier, een oerrund of een klein paard (zo groot als een schaap nu).
Zeker niet van een walvis of dolfijn want die zijn lichter van structuur.
Als we het zeker willen weten, raadde hij ons aan om het te vragen aan het Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen. Wat we dan ook deden...Wordt vervolgd.
Fiona en Rhuna maken een mooi bedankje voor hem.


Vorige week kregen we post van Dora en haar mama. Ze vroegen of we eens wilden komen koken en eten in hun restaurant. Ze stelden voor om balletjes met kriekjes te maken. De balletjes zag iedereen direct zitten, de kriekjes wat minder. We zoeken dan maar andere mogelijkheden, laten iedereen kiezen en schrijven een briefje terug. Binnenkort kunnen de banaantjes dus aan de slag in een heus restaurant. We kijken er al naar uit!


Fran vertelde een tijdje terug over de glijbaan aan haar bed, de muurschildering op haar kamer en dat ze alleen kon schommelen en dan de apenbrug kon raken met haar tenen...Dat wilden we graag met eigen ogen zien! We schreven een brief, kregen antwoord en mochten vandaag op bezoek. Iedereen kon van de glijbaan aan het bed (je kon omhoog via de trap of via een klimtouw) en daarna konden we genieten van een heerlijke tuin met de schommel, een speelhuis, paarden en schapen, een klimtuig, stoepkrijt, lekkere cake en koekjestaart. Een geweldige namiddag was dat :)


Comments