Nieuws‎ > ‎

Klas Benny en klas Bart in Wallonië

Geplaatst 23 mrt. 2017 11:04 door Patrick Leunens
Donderdag 23 maart 2017


Ochamps, Place Communale, jeudi 23 mars 2017 8h30. Joepie, ze zijn allemaal klaar voor een  nieuwe dag ‘en Ardenne’, de Duiveltjes en de Monstertjes.  Alleen maar positieve verhalen deze morgen.  Iedereen goed geslapen, iedereen tevree ! We hebben de lente uit Booischot meegebracht want een lekker zonnetje warmt ons langzaam op. 

De bus brengt ons naar de school in Anloy. Het kleine dorpsschooltje met 38 kinderen, maternel et primaire ensemble, ligt fraai midden in het dorp.  Les spectacles kunnen beginnen.  Eerst de kinderen van Anloy, zij bouwen een menselijke piramide, ze zingen en dansen.  Dan swingen en goochelen de Monstertjes er op los.  Op aanstekelijke muziek kwelen de Ochamptais comme des rossignols.  Nog even onze ‘Bonjour, bonjour,…’ en de Duiveltjes met hun dansjes ronden de voorstelling af. 

Verdelen in groepen en ‘Manger !’.  De voetbalmicrobe kruipt overal en de twee ploegen van minstens twintig man gaan elkaar sportief te lijf.  Bij elk doelpunt ontploft het stadion(netje) !

Anloy heeft zeer zwaar geleden tijdens de eerste wereldoorlog.  Er is een wandelroute uitgestippeld, op geregelde afstand staan er infoborden.  Zes groepjes met telkens een begeleider zullen de wandeltocht van acht kilometer vol maken.  Bij elk bord wordt halt gehouden en een vraag beantwoord. Louis Robert, een van de leerlingen van Ochamps, wijst op het monument aan de kerk zijn naam aan. Het is de papy van zijn papy (arrière-arrière grand-père), de man was forestier en is door de Duitse invaller gefusilleerd.  Ook de naam van de overgrootvader  van Augustin Jérouville is in het monument gebeiteld, hij was burgemeester van Anloy en werd terechtgesteld.  Sylvain Toussaint zegt dat de Toussaint op het monument familie van hem is. Ontroerend om te zien en te horen hoe verbonden deze kinderen nog zijn met de gruwelijke gebeurtenissen van toen. 

De acht kilometers doen deugd.  Het wordt zowaar een warme dag over het heuvelachtige landschap rond Anloy.  Een buizerd doorklieft de blauwe lucht, Benny leert aan enkele Ardennais de roep van de tjiftjaf.  

We houden halt aan het stemmige soldatenkerkhof met Franse, Belgische en Duitse gesneuvelden. Iedereen lijkt wat vermoeid, maar die vermoeidheid maakt snel plaats voor een enthousiast gespeelde levende Stratego  .  Alhoewel de Booischottenaars sterk in de minderheid zijn, dringen zij aan op een Vlaanderen-Wallonië.  Waarom ook eens niet als het sportief kan verlopen.  Verwoed wordt ‘gevochten’ voor elke kaart, er wordt gerend, gelopen, gesprongen, gehijgd, gezweet, gestruikeld, …  Wat een overgave !  Er valt uiteindelijk nog een slachtoffer : Alexandre verzwikt zijn voet.  Het duel eindigt onbeslist.  Iedereen gelukkig ! 

Nog een dikke twee kilometer te gaan naar Anloy, iedereen op eigen tempo. Daar wachten de suikerwafels en de chocomelk.  Onnodig te zeggen dat die gretig verorberd worden. Hop, de bus op, in Ochamps wachten de ouders.  Alsof ze hier al jaren opgehaald worden, stappen onze Triangelaars vlotjes in de auto’s.  ‘Au revoir et à demain !’ 

Comments